PROJEKTY EDUKACYJNE 2016

Przyjęto do realizacji następujące zadania:

  • projekt AM 41: Domki dla uczniów parafialnej szkoły społecznej w Nabwalyi (Zambia)
  • projekt AM 42: Prowadzenie oratorium w Calce (Peru)
  • projekt AM 43: Stypendia edukacyjne dla młodzieży z Musomy (Tanzania)

Projekt AM 41: Domki dla uczniów parafialnej szkoły społecznej w Nabwalyi (Zambia).

W ramach przeprowadzonego kursu została wybudowana parafialna szkoła społeczna, do której uczęszczają młodsze dzieci (klasy 1-3) i 52 osoby dorosłe, głównie kobiety, które uczą się pisać i czytać.

W roku 2016 chcielibyśmy zbudować kilka domków/afrykańskich chatek, w których dzieci z odległych wiosek mogłyby zamieszkać podczas pory deszczowej (od grudnia do kwietnia). W tym czasie przebycie nawet kilku kilometrów jest nie lada wyczynem. Powstaje wiele rzek i rwących strumieni, do których dostają się krokodyle. Z tego względu większość małych dzieci z odległych wiosek nie przychodzi do szkoły. Możliwość zamieszkania na miejscu, byłaby wielkim ułatwieniem i dzieci nie traciłyby trzech miesięcy nauki.

Planujemy zbudować 5 chatek: 2 dla dziewczynek, 2 dla chłopców i 1 dla nauczyciela. W każdej chatce mogłoby zamieszkać/nocować 10-cioro dzieci. Mielibyśmy zatem 20 dziewczynek i 20 chłopców. Od naszego wodza (chiefa) dostaliśmy już na ten cel dodatkowy kawałek ziemi zaraz przy zabudowaniach Misji. Potrzeba wykonania też ogrodzenia, aby w nocy dzikie zwierzęta nie podchodziły do chatek.

Odpowiedzialny: Ks. Waldemar Potrapeluk

Projekt AM 42: Prowadzenie oratorium w Calce (Peru)

Calca leży w województwie Cusco, na wysokości 2 900 m n.p.m. (Andy). Należy do niej 8 mniejszych dystryktów, rozłożonych na 4 500 km2. Oratorium powstało ok. 20 lat temu. Salezjanie objęli wówczas odpowiedzialność za miejscową parafię. Dom służył dawniej jako probostwo oraz ośrodek dla ubogiej młodzieży, która tu się spotykała oraz tej, która zamieszkiwała w Domu Św. Jana Bosco ze względu na ekstremalne ubóstwo i niemożność nauki we własnych wioskach.

Młodzież pochodzi z odległych wiosek, w których nie jest zapewniona nauka na poziomie szkoły średniej. Większość wychowanków pochodzi z rodzin wielodzietnych, posługujących się językiem keczua, zajmujących się uprawą kawy, owoców, hodowlą zwierząt.

Dom Św. Jana Bosco wymaga wsparcia w dziedzinie edukacji: opłacenia nauczycieli, którzy prowadzą nauczanie wspomagające (matematyka, komunikacja), zakupu książek (encyklopedie, słowniki, lektury szkolne etc.), które pozwolą na samodzielny rozwój i promowanie kultury czytania, materiałów szkolnych (zeszyty, długopisy, kredki, nożyczki, papier etc.), gier edukacyjnych, wykorzystywanych w Domu oraz w oratorium, które prowadzone jest codziennie po południu na domowym boisku. Wśród potrzeb jest też wzbogacenie codziennej diety w owoce i warzywa, zakup lekarstw, chemii AGD, ubrań codziennego użytku, opłacanie biletów autobusowych (na wizyty w domach). Potrzeba także pomocy w zakupie materiałów do domowej kaplicy (komunikanty, śpiewniki, szaty liturgiczne, świece) oraz zapewnienie stypendiów mszalnych dla dochodzącego kapłana.

Przeznaczone na ten cel finanse pozwolą na zaspokojenie podstawowych potrzeb i rozwój społeczno-kulturalny młodzieży oraz podwyższenie standardu życia.

Odpowiedzialna: Magdalena Tlatlik

Projekt AM 43: Stypendia edukacyjne dla młodzieży z Musomy (Tanzania)

Od 41 lat moje życie zostało splecione z życiem innych ludzi w Tanzanii. Chciałbym Was prosić o pomoc o stworzeniu sposobności lepszego rozwoju poprzez edukację dla zdolnej, lecz ubogiej młodzieży. Myślę o stypendiach, dla następujących podopiecznych:

1. Samuel Marwa, to chłopiec, któremu życie nie zgotowało miłego scenariusza. Chłopiec nie zna swego ojca. W domu nie dojadał i często był bity przez swą chorą psychicznie matkę. W szkole miał bardzo dobre wyniki w nauce. Obecnie uczy sie w szkole w Sirari, gdzie mieszka w internacie. Jest bardzo szczęśliwy. Cieszy się, że nikt go już nie bije. Wszystko wskazuje na to, że dzięki tej pomocy Samuel może wyrosnąć na zdolnego i porządnego człowieka.

2. Beatrice Joseph - ta młoda dziewczyna skończyła szkolę średnią, ale niestety nie stać jej, by móc kontynuować naukę. Beatrice pochodzi z dużej rodziny, która zamieszkuje w maleńkiej wiosce na granicy z Kenią. Udało jej się zdobyć posadę jako pomoc w tutejszym ośrodku zdrowia. Dziewczyna chciałaby skończyć choć roczny kurs pielęgniarstwa. Jej obecne wynagrodzenie wystarcza jedynie na skromne życie.

3. Levina John miała szczęście, bo skończyła szkołę średnią ale chciałaby uczyć się dalej, by mogła pomagać swojej rodzinie ale także innym potrzebującym. Bardzo pragnie ukończyć kurs pielęgniarski, aby móc służyć ubogim.

4. Chare Charles jest młodą matką czteroletniego dziecka. Wynajmuje mały pokój i stara się ze wszystkich sił, aby jej dziecku niczego nie zabrakło. Chare zasmakowała goryczy nieudanego małżeństwa. Teraz juz wie, że musi być odpowiedzialna nie tylko za siebie, ale również za synka. Jedynym, jak na razie wyjściem jest, by Chare zdobyła jakiś zawód. Pojawiła się szansa, by mogła zacząć naukę w wieczorowej szkole średniej. To jest jakaś nadzieja dla niej i dla jej syna.

5. Modesta mieszka we wsi Tatwe, w naszej diecezji Musoma. W zeszłym roku dziewczyna skończyła szkołę średnią. Nie ma jednak warunków na kontynuację nauki. Modesta chciałaby związać swoją przyszłość z Kościołem i sama zostać katechetką. Mogłaby skończyć kurs dla katechetów, ale na to potrzebne są pieniądze.

Pozyskane środki będą niczym wiatr w żagle ich zdolności i marzeń.

Odpowiedzialny: Ks. Edward Gorczaty